Geplaatst op 24 Januari 2010, door Dorkside.nl in Reviews
X-Factor: The Longest Night
Na het aflopen van de Marvel verhaallijn House of M zijn er enkele nieuwe series uitgekomen die de vernieuwde status quo als startpunt hadden. De beste (nog steeds lopende) hiervan combineert crime, noir, mysterie en gevatte personages tot één lekkere mix met de titel X-factor. Hierin volgen we het reilen en zeilen van een bureau met private investigators die mutant-gerelateerde zaken op hun bordje krijgen. En bijkomend voordeel voor geïnteresseerden zonder al te veel comic-ervaring; er is weinig tot geen voorkennis nodig om in te stappen.
X-factor komt uit de pen vloeien van Peter David, een van mijn huidige favoriete comicschrijvers. De man weet uitstekend toe te werken naar een steeds epischer wordend plot, met genoeg hints en mysteries tussendoor om te blijven prikkelen. Issue 1 zet in ieder geval al meteen de toon. Het is kort na de gebeurtenissen in House of M en een hoop ex-mutanten hebben flinke moeite met het accepteren van hun verloren powers. Zo ook Rictor, die ooit aardbevingen kon opwekken en in tune was met de planeet zelf. Nu is hij de weg kwijt en staat op het punt een eind aan z’n leven te maken. De persoon die hem bij aanvang van het verhaal voor een pijnlijk einde probeert te behoeden is Jamie Madrox, ook wel de multiple man geheten.
Toevallig de 3e X-men film gezien? Misschien herinner je die gast die zichzelf kon kopiëren maar eigenlijk verder niks deed. Nou, als comicfiguur is Madrox tenminste wél de moeite waard. Sterker nog; hij is voor mij een van de boeiendste characters uit de Marvel stal. Zodra hij genoeg kinetische energie opwerkt worden er een of meerdere duplicaten van hemzelf in het leven geroepen. Deze ‘dupes’ zijn altijd identieke versies geweest die weer terug geabsorbeerd kunnen worden, en hun in de tussentijd opgedane herinneringen aan het ‘origineel’ overdragen. Op het moment dat we hem leren kennen in X-factor is er echter wat vreemds aan de hand; de dupes beginnen rare trekjes te vertonen en lijken ieder een bepaalde type gedrag sterker te vertonen. De ene dupe is agressief, de ander onderdanig en een volgende is cynisch als de neten. Nu Madrox amper op zijn eigen kopieën kan vertrouwen wordt hij nog besluitelozer dan normaal.

Anyways, terwijl Madrox zijn best doet om Rictor over te halen in leven te blijven en zich zelfs aan te sluiten bij zijn bureau, spelen er meer zaken die voor genoeg hoofdbrekens zullen zorgen bij de cast. Zo wordt een cliënt van X-factor neergeschoten, ontstaan er rellen in wat voor ‘M-day’ dé mutantenwijk van de stad was, lijkt het bedrijf Singularity Investigations een ongezonde interesse in Madrox en zijn bureau te hebben, en staat er ineens een vreemd meisje genaamd Layla Miller voor de deur die de toekomst lijkt te kunnen voorspellen maar niet meer dan het hoofdnodige durft te vertellen.
De eerste 6 nummers X-factor zijn als verzameling verkrijgbaar onder de titel ‘The Longest Night’ en is bijzonder sfeervol vormgegeven door Ryan Sook en Dennis Calero. Deze tekenaars wisselen elkaar om het nummer af, wat soms toch even wennen is aangezien de één iets meer abstracter en gedurfder tekent dan de ander. Dat het er hoe dan ook goed uitziet staat vast. Althans, voor het materiaal. Het is allemaal wat donker, wat kil, wat arty… prima voor een boek met een (voor Marvel begrippen) wat meer volwassen inhoud. Volwassen is in dit geval geen kleurrijke pakjes, gigantische robots en plannetjes om de wereld over te nemen. Wel hebben we huurmoordenaars, overspel, en een psychopatische kidnapper. Het leest vrij lekker weg, je krijgt een goed beeld van de verschillende (dysfunctionele) personages en zult vermoedelijk geïnteresseerd raken in het overkoepelende plot.

X-factor vloeit direct voort uit House of M en het kan fijn zijn om die eerst te lezen. Het feit dat mutanten geen powers meer hebben is namelijk best wel een Big Deal, en Layla Miller herken je misschien nog wel als het Deus Ex Machinameisje waar ik in HoM niet zo over te spreken was maar die nu echt perfect past in de quirky en emotioneel verwarde cast van X-factor. Mocht je toch de neiging hebben om wat Marvel geneuzel te volgen en je wil iets met mutants maar geen overdreven knokpartijen en oppervlakkige superhelden dan is dit gegarandeerd een goede start.

Geschreven door Bartelen op Dorkside.nl

Hobo with a shotgun trailer
Due Date, internationale trailer
Freakonomics trailer
Unstoppable trailer