REVIEW: Thor vol. 1

Mensen die de Marvel persberichten een beetje bijhouden (en sites als Service Cut regelmatig checken) weten het al lang: er komt een Thor film aan! Met Iron Man als ondertussen succesvolle franchise en Captain America in ontwikkeling, is een productie die de focus op Thor legt gewoon onvermijdelijk. Deze 3 heren zijn dan ook de ruggengraat van het superhero-team de Avengers, die als film gepland staat voor 2012. Avengers film! Wooh! De laatste keer dat ik zo nerveus naar iets uit heb zitten kijken was de uitslag van mijn laatste SOA onderzoek. Anyways, Thor.

“Maar Bartelen, is die gast niet gewoon een domme viking met een hamer die Shakespearean engelsch praat?”, zullen de wijsneus-types achterin de klas zich afvragen. Zij hebben dan ook deels wel gelijk, vergeleken met Cap of Tony Stark is Thor nou ook weer niet direct de meest fascinerende pipo en dat hele mystieke gedoe kan op een bioscoopdoek al snel erg kazig overkomen. Maar als we naar zijn eigen comic kijken dan blijft het concept goed overeind. Sterker nog; Thor is cool. Ja, I went there.

De geschiedenis van het personage is nogal… apart af en toe. Zo is hij een tijdje in een kikker veranderd bijvoorbeeld (niet te hard lachen aub). Maar het hele circus begon allemaal met de unieke band tussen gehandicapte dokter Donald Blake en de myhtologische Thor. Blake kon namelijk met een magische staf op de grond meppen, waarbij Thor zijn plaats in ‘onze’ wereld innam en Blake tijdelijk naar een andere dimensie werd verplaatst. Het Marvel character Hercules geeft hier zijn versie van het hele gebeuren.
De connectie tussen Blake en Thor werd later verwijderd door Odin, en ieders favoriete viking zou hierna nog een tijdje allerlei weird-ass avonturen beleven voordat, rond het uitkomen van Avengers nummer 500, Ragnarok plaatsvond en alle Noorse goden die in het Marvel universum rondhuppelden aan hun einde kwamen. THE END! Of toch niet?

Volume 1 (issues 1 t/m 6)

J. Michael Straczynski, misschien bekend als de man achter Babylon 5, staat aan het roer van de serie-herstart die eind 2007 plaatsvindt. Het begint allemaal met het neerstorten van Thor’s hamer Mjolnir in het Amerikaanse Midwesten, kort voor de gebeurtenissen in Civil War. Big deal, zul je denken. Maar het interessante is juist dat deze hamer alleen opgetild kan worden door een zekere blonde duderino. Een man met de initialen D.B. op zijn rugtas duikt een tijd later op, raakt dat ding aan en zowel hamer als man verdwijnen plots in een felle bliksemflits. Juist, Donald Blake is terug en kan door zijn unieke link met de Asgardiaan deze terug tot leven krijgen. Ja, het is wéér een ‘ik was dood maar toch niet’ trucje, maar Straczynski brengt het toch op een logische en sfeervolle manier.

Eenmaal terug op Aarde (ook wel Midgard genoemd) staat Thor er helemaal alleen voor. Alleen hij heeft Ragnarok weten te omzeilen, en is nu de enige Noorse mythologische pipo op Aarde; geen thuis, geen vrienden, geen geliefden, maar ook geen vijanden. In een bijzonder sfeervol moment lukt het hem om Asgard zelf onze wereld in te brengen, al zijn de bewoners niet meegekomen. Nu begint zijn missie (oh, wacht, ik bedoel queeste) om zijn volk mee terug uit de dood te halen.

Echt veel voorkennis is niet nodig om Thor een kans te geven. Er wordt wel gerefereerd naar de dingen die Iron Man heeft uitgespookt tijdens de Civil War, wat leidt tot een vrij terechte confrontatie met Stark zelf, maar op deze verwijzing na zal de serie op zichzelf staan.
Straczynski heeft in zijn eerdere comics-werk al aangetoond serieuze materie te kunnen afwisselen met geslaagde humor. Je zou denken dat een serie als deze niet al te veel ruimte biedt voor wacky shenanigans, en de hoofdpersoon is dan ook niet de vrolijkste pipo die in het Marvel universum rondloopt. De meeste humor komt dan ook voort uit de culture shock tussen simpele aardbewoner en noorse goden. Thor besluit namelijk zijn geliefde Asgard in Oklahoma te plaatsen, naast het kleine stadje Broxton. De interactie tussen de lokale inwoners en de nieuwe bezoekers uit het koude noorden zijn bijzonder vermakelijk, met als bonus dat de luitjes in Broxton gelukkig niet afgeschilderd worden als domme rednecks.

De visuals van Olivier ‘House of M’ Coipel zijn een grote publiekstrekker, en is voor mij ook een belangrijke reden geweest om de serie te checken. Thor heeft een kleine make-over gekregen; het kostuum is minder cheesy en Coipel tekent blondie met een wat plattere neus en prominenter voorhoofd, wat de man een woester uiterlijk geeft. Prima. De pagina’s zijn verder kleurrijk en afwisselend. De bliksem vliegt je om de oren in de actie-momenten, en je kunt je zo makkelijker voorstellen waarom Thor ook weer één van de heftigste Marvel heroes moet voorstellen.
Een leuke bonus is de aanwezigheid van de Destroyer, een spiritueel aangedreven magisch harnas wat ook te zien zal zijn in de komende Thor film.

Deze eerste verzamelde 6 issues beginnen nog wat rustig. Er wordt heel duidelijk stap voor stap gewerkt naar het her-introduceren van Asgard en haar bewoners. Op zich wel goed dat dit niet in één issue allemaal weer terug bij het oude is, al zal het slomere tempo de adrenalinefreaks misschien niet helemaal kunnen bekoren. Als de eerste trade eindigt is de fundering in ieder geval gelegd en zijn er een paar fijne teasers van wat nog gaat komen. We zullen dan ook zien dat de issues die hierop zullen volgen meteen een hoop intrige en spektakel introduceren. Good times.

Is Thor uiteindelijk onmisbaar voor casual lezers? Het is een beetje dubbel. Het duurt nog een tijdje voor de gebeurtenissen in en om Asgard relevant zullen worden voor het Marvel comic universum in het algemeen. Als dat eenmaal gebeurt (in de miniserie Siege) dan is het ook wel bijzonder prettig om dat hele Asgard-concept al te hebben gelezen.  Maar dat zou geen excuus moeten zijn om de serie links te laten liggen. Straczynski en Coipiel leveren een zeer prettig geheel dat een suffig concept als een bliksemgooiende Scandinaviër uit de mythische mottenballen trekt en in een jasje steekt waar de vonken vanaf spatten.

Deze review is geschreven door Bartelen. Check meer van zijn reviews op Dorkside.nl