REVIEW: Secret Invasion

Als de impact van een normale Marvel crossover voor te stellen is als een exploderende staaf dynamiet, dan was Secret Invasion een atoombom gevuld met Brood-geïnfecteerde Wolverines. Zo’n beetje elke serie die op dat moment door Marvel werd uitgegeven (die zich in hetzelfde comic-universum afspeelde) werd beïnvloed door deze Invasion, en de crossover werd tijdens de aanloop ervan ook flink gehyped. Je kon je kont niet keren in een comicstore of je werd er aan herinnerd dat er een geheime invasie aan het plaatsvinden was. En nu is het dan eindelijk zover.. sinds de eerste dagen van Dorkside’s bestaan (anders wij wel, red.) heb ik al uitgekeken naar het kunnen reviewen van Secret Invasion, maar ik werd steeds afgeleid door al die comics die eerder uit waren gekomen en belangrijk waren voor de overkoepelende backstory. Ondertussen zijn we anderhalf jaar verder en is het dan zover. Was het ‘t wachten waard? Goeie vraag. Let’s find out.

Infiltratie

Vaste Marvel lezers zijn ze vast al een paar keer tegen gekomen; de Skrulls. Één van de dominante rassen buitenaardse wezens in ‘ons’ deel van het universum, naast de Kree en de Shi’ar. Het gaat alleen niet goed met de Skrulls de laatste tijd; hun homeworld is jaren geleden door Galactus geconsumeerd (“Tastes like space chicken”) en tijdens het Annihilation event is het grootste deel van dit ooit zo sterke ras vernietigd. Je zou het bijna met ze te doen krijgen, ware het niet dat de Skrulls over het algemeen een stel asociale schoften zijn. Die kunnen shapeshiften. Had ik het shapeshiften al genoemd? Oh. Juist. Ze kunnen dus shapeshiften. En daar zit voor de planeet Aarde nu het grote probleem. De Skrulls hebben namelijk al enkele maanden lang in het geheim onze planeet geïnfiltreerd, en hun plannen gaan nu eindelijk voltooid worden; de Aarde officieel inlijven bij het ‘glorieuze’ Skrull empire, omdat hun religieuze teksten spreken over een ‘world of blue’ die voor hen voorbestemd was. En om te zorgen dat de superhelden dit plan niet kunnen stoppen hebben de meeste super-teams al een tijdje een Skrull in hun midden, die netjes zijn of haar moment afwacht. Wie is nog te vertrouwen? Wat is er met de ‘originele’ helden gebeurd die zijn vervangen? Waren de Skrulls ook verantwoordelijk voor House of M? De Civil War? En wie kon dit zien aankomen?
Nou ja, over dat laatste; de New Avengers kwamen in hun eigen serie het eerst tot ontdekking dat er in ieder geval één Skrull zich voordeed als een aardbewoner, maar het was nog onduidelijk hoe grootschalig dit kon zijn. Wat dingen extra moeilijk maakte was het feit dat de teamleden op de vlucht waren voor Tony Stark en zijn nieuwe team Mighty Avengers, na weigering zich aan te sluiten bij de Superhuman Registration Act. Spider-woman lijkt over te lopen naar Stark als ze het Skrull-bewijsmateriaal aan hem overdraagt. Helaas komt die kennis voor onze planeet te laat. Veel te laat.

Invasie

Ja, dat was een hoop backstory. Er is dan ook al een flinke tijd naar deze storyline toegewerkt, vooral in de comics die geschreven zijn door Brian Michael Bendis (en dat zijn er nogal wat!) Voor nieuwe lezers is deze crossover in ieder geval geen ideaal beginpunt, en de impact van de grootste reveals zal ook tegenvallen. Vaste lezers kregen daarentegen een interessante storyline met éindelijk een paar antwoorden op vragen die al jaren genegeerd leken te zijn.
Het eerste issue van het 8-delige Secret Invasion weet in ieder geval de lezer bij de strot te grijpen met een kruiwagenlading heftige twists. We krijgen de reveal van één Skrull die zich als een Avenger had vermomd, en de organisatie S.H.I.E.L.D. blijkt ook al niet veilig te zijn. Elke grote speler wordt uitgeschakeld, en het lijkt gedaan te zijn met de planeet. Het tempo, de reveals, de ‘whoa’ factor; allemaal dik prima. Althans, in het begin.
Een groot probleem dat ik heb met Secret Invasion is hoe de vele, véle story threads na het sterke begin maar langzaam weer worden opgepakt. Zo komen zowel de New als Mighty Avengers in het Savage Land terecht, waar zij betrokken raken in een Skrull-afleidingsmanoeuvre wanneer een shuttle gevuld met oudere versies van de Marvel helden neerstort. Hier zit weinig drama in, want je weet van tevoren al wie de good en bad guys zijn. Ik bleef maar hopen dat we het Savage Land weer zouden verlaten, want dit hele segment is niet meer dan een grote knokpartij met een paar kleine onthullingen die relevant zijn voor wat er volgt, en neemt ook nog eens te veel tijd in beslag.
En zo zijn er nog meer rode draadjes die per nieuwe issue maar een paar panels aan ruimte krijgen. Ten tijde van uitkomen een stuk frustrerender, uiteraard. Nu lees je gewoon in één ruk door de paperback of hardcover heen en is het tempo een stuk fijner, maar toch. Het voelt allemaal wat gefragmenteerd, en daardoor voelt de verhaallijn net niet episch genoeg.
Wat ook helpt is dat het wéér een crossover is die eindigt in een grote knokpartij, waarbij partij X tegenover partij Y komt te staan (letterlijk) en iedereen lekker los kan gaan. Nu is dit soort kleurrijk spektakel wel één van de redenen om Marvel comics te lezen natuurlijk, en er zijn zeker wel een paar gave dingen aan deze final battle. Vooral de Skrull in de vorm van Galactus, friggin’ awesome. Ook hebben we hier het eerste moment waarop de nieuwe Captain America en Thor elkaar ontmoeten, is Nick Fury na lange afwezigheid weer in actie zien een welkome bonus, heeft Norman Osborn een kick-ass moment wat zijn personage een geniale richting op zal duwen, en zullen niet alle heroes het overleven… Daarentegen krijgen we wel een eerder doorgewaand character terug, namelijk oude Hawkeye-lover Mockingbird. Euh, ok. Zat iemand daar op te wachten?

Lenil Yu, bij New Avengers lezers misschien al bekend, doet het tekenwerk. Het is zeker niet verkeerd, al voelen de actiescènes niet altijd even dynamisch. Dat krijg je als je 40 personages op een pagina wil proppen. Hij heeft duidelijk wel plezier in het vormgeven van de Super-Skrulls, die allemaal gecombineerde powers hebben van minimaal twee superhelden, wat in hun outfit ook terugkomt. Marvel fanboys kunnen zo constant een ‘spot the hero’ minigame spelen tijdens het lezen. Funny stuff.

Ik hoopte dat aan het einde van de rit de impact van de Skrulls groter zou zijn dan uiteindelijk het geval was, maar dat vraagt wel om een heel extreme omslag in de Marvel publicaties op de langere termijn. Jammer, maar begrijpelijk. Toch is deze crossover vrij geslaagd. Het bijzonder sterke begin heeft misschien de lat wat hoog gelegd, maar zeker voor de lange-termijn Marvel fans is er best wat interessante zut te vinden. Het is niet perfect, maar best entertaining.

Tie-ins
Ik heb het idee dat Secret Invasion een record heeft gezet qua tie-ins die bij een crossover betrokken waren. Was er een serie die niét op deze storyline inhaakten? En zoals altijd was niet alles even goed, boeiend of relevant. Toch was de goed/slecht ratio ditmaal wat hoger dan normaal, wat deels zal komen door het gave overkoepelende concept. Welke schrijver kan nou géén cool verhaal neerpennen rond een invasie van freakin’ gedaantewisselende aliens? Maar goed, hier heb je de interessantste titels op een rij:

New Avengers
Aangezien de hoofd crossover bolstaat van de personages en niet al te veel tijd kan spenderen aan de kleinere karakter-momenten zijn de New Avengers issues die op dat moment uitkwamen een zeer prettige toevoeging. Issue 38 volgt direct op de tweede New Avengers Annual en geeft fijne Alias flashbacks dankzij het tekenwerk van Michael Gaydos. We krijgen in latere nummers meer background over de Skrulls, hun leiders en de eerste stappen richting het vervangen van specifieke superhelden en de invasie zelf. Enkele issues zijn getekend door persoonlijke favoriet Jim Cheung, die van mij nooit mag stoppen met het werken voor Marvel. Er worden connecties gelegd tussen de gebeurtenissen uit de eerste paar New Avengers nummers en de huidige situatie, plus ontdekken we de bron van The Hood’s powers en zien we wat de Skrulls deden tijdens House of M. Mooi ook hoe de issues die dieper ingaan op hoe deze aliens leerden om ongemerkt op de aarde te verblijven een twisted nachtmerrie-scenario worden wanneer perfecte kopieën van Reed Richards steeds in een controlled environment worden gemarteld of om de tuin geleid, in de hoop dat hij zijn kennis vrijgeeft. Na elke (mislukte) poging wordt de Reed kopie direct bruut afgemaakt. Holy shit! Dat is naar! Voor Marvel-begrippen vrij extreem zelfs.
Deze New Avengers issues zijn uiteindelijk een vrij onmisbare toevoeging aan het hoofdverhaal.

Mighty Avengers
In een eerdere review was ik niet echt te spreken over deze serie. Het was allemaal wat corny en oppervlakkig. Wat het blijkbaar nodig had was een Skrull-injectie, want Mighty wordt tijdens Secret Invasion een bijzonder fijne aanvulling op de main storyline. Voornaamste reden; meer informatie over wat Nick Goddamn Fury tijdens zijn afwezigheid zoal heeft uitgespookt… het trainen van een nieuw team jonge honden dat in actie kan komen als zijn vermoedens over een Skrull invasie waarheid blijken te zijn. Wat hier begonnen wordt, vormt het startsein voor een van Marvels interessantere nieuwe series die na Secret Invasion zou uitkomen; Secret Warriors. Daar op een later tijdstip meer over, gegarandeerd. De fury-issues zijn heerlijk getekend door zowel Alex Maleev als relatieve nieuwkomer Stefano Caselli die een heerlijk vlotte stijl heeft die prima past bij het materiaal.
Maar niet alles is even mooi getekend. Khoi Pham neemt ook een paar issues van de Mighty Avengers voor zijn rekening, en de resultaten zijn… niet echt super. De verhalen in kwestie bij zijn werk zijn daarbij ook niet de boeiendste. We krijgen wat meer inzicht in Skrulls die door de nieuwe shapeshift techniek mentaal in de war raken, zien Elektra vervangen worden, krijgen wat issues van Sentry voorgeschoteld en het abrupte eind van de na Civil War geherintroduceerde Captain Marvel wordt er ook nog even doorheen geknald. Tsja, het grootste nadeel van de Mighty tie-ins is dat ze wat meer leunen op Marvel storylines die al wat jaartjes meegaan. Maar holy balls, die Nick Fury issues maakt het de aanschaf zeker waard.

Incredible Hercules
Juistem, Hercules. De losbandige powerhouse die de serie van de Hulk tijdens zijn afwezigheid overneemt speelt de hoofdrol in een van de originelere Secret Invasion tie-ins. Een succesvolle Skrull-invasie van de Aarde is namelijk voor de goden van alle pantheons ook een probleem; zij zullen worden vervangen door de Skrull variant. Om dit te voorkomen wordt een God Squad samengesteld met vertegenwoordigers van verschillende religies, geleid door Hercules en bijgestaan door zijn briljante sidekick Amadeus Cho. De Australische luchtgod Altjira doneert een luchtschip (“Dude! It’s the Godmobile!”) en de reis naar de Skrull bigshots in The Dreamtime kan beginnen!
Deze storyline, met de gevatte titel Sacred Invasion, is uiteindelijk best aardig. Niet zo grappig als de serie normaal gesproken is, maar dat wordt gecompenseerd met een hoop trippy visuals en concepten. Ook komen wat meer old school Marvel personages langs, zoals de Eternals en Nightmare. De gebeurtenissen uit deze comic zullen nog een staartje krijgen in de miniserie Chaos War, die in oktober 2010 van start is gegaan.

Deadpool
OK, vooruit, de Deadpool tie-in was niet zo super geniaal, maar ik wilde gewoon graag het volgende plaatje posten…

Thunderbolts
De tie-in van de Thunderbolts, het super-team bestaande uit een stel smeerlappen en geleid door de geniepige Norman Osborn, is geen onmisbaar leesmateriaal en ziet er ook nog eens niet al te super uit. Toch heeft het een interessante opbouw die de climax van Secret Invasion iets begrijpelijker maakt. Hier wordt namelijk duidelijk dat het Thunderbolts team steeds meer publieke approval krijgt. De strijd tegen de Skrulls wordt constant gefilmd en á la Fox News zo verdraaid dat alle leden er als nobele helden uit lijken te komen. De camera’s leggen vooral Norman Osborn’s ‘heldhaftige’ verdediging van onze planeet vast, wat flink voordelig voor hem uit zal vallen…

En dan…
De laatste pagina’s van de hoofd Secret Invasion storyline bevatten nogal wat status quo veranderingen. Mooi zo, want een event zonder directe gevolgen is zonde van ieders tijd en geld. De balance of power is door een vrij geloofwaardige serie gebeurtenissen (voor comic begrippen) verschoven, en ik kakelde van het lachen bij het zien van de laatste 2 pagina’s. Niet het ‘haha een clown springt van een flatgebouw af’ type lachen, maar eerder de ‘oh man dit gaat zo awesome worden mwahaha’ variant. Als de good guys dachten dat ze het voorheen al slecht hadden, dan staat ze nog wat te wachten. Marvel zou een van haar interessantere periodes ingaan hierna, die onder de noemer Dark Reign zou vallen. Het was het wachten in ieder geval waard.

Geschreven door Bartelen @ Dorkside.nl
Lees hier waarom je Parks & Recreation moet kijken, door diezelfde Bartelen.