REVIEW: Scott Pilgrim vs. the World

Het boek is altijd beter dan de film. Dat zegt men in elk geval. Vaak klopt het ook wel, maar soms niet. Soms worden er films gemaakt als Scott Pilgrim vs. the World door regisseurs als Edgar Wright (Shaun of the Dead, Hot Fuzz).

Scott Pilgrim vs. the World is de tweede film van Edgar Wright die ik in de Sneak Preview heb gezien. Waren mijn verwachtingen hoog? Ja. Zijn ze waargemaakt? Overtroffen, zelfs. Scott Pilgrim vertelt over Scott (Pilgrim). 22 jaar oud, naar eigen zeggen awesome en in werkelijkheid een enorme douchebag. Bandgenoot Kim Pine vat het goed samen als ze zegt: 

If your life had a face, I would punch it.

Scott wordt verliefd op Ramona Flowers --de manier waarop Scott erachter komt dat ze zo heet is trouwens echt grappig--, maar moet om met haar te kunnen daten eerst haar zeven boosaardige exen verslaan. Zeven boosaardige ex-vriendjes? Nee, exen. Blijf even bij de les. Als de slacker die hij is, leest hij de mail waar alles in wordt uitgelegd zeer globaal door en hij neemt hem bovendien alles behalve serieus. Voordat ik het vergeet: Scott zit al in een soort van relatie met Knives Chau. Knives is zeventien en ze hebben nog niet eens gezoend, vandaar dat ik zeg een "soort van relatie". Oh, ja. Ondertussen probeert hij ook door te breken met zijn band Sex Bob-omb.

Goed. Scott Pilgrim is bovenalles een comicverfilming, maar gelukkig voor de geeks onder ons ook gewoon een feest van herkenning. Ontelbare referenties naar games en andere popcultuuruitingen maken het niet alleen een geslaagde comicverfilming, maar ook gewoon een toffe film. Daar wil ik overigens niet mee zeggen dat de film voor iedereen bedoeld is. Het is geen totale inside joke, maar je moet het wel snappen om te waarderen. De comic kennen is overigens geen vereiste, van de comic gehoord hebben kan wel helpen. De film blijft dus voor een groot gedeelte trouw aan de comic, maar er zijn wel degelijk verschillen. Zo duurt het verhaal in de comic in totaal iets meer dan een jaar, terwijl in de film alles in een week wordt gepropt. Logisch. Film als medium is niet geschikt voor tal van elementen die de comic zo freaking awesome maken. Zo zijn er nog wel wat kleine dingetjes op te noemen, maar die zijn dus vooral praktisch van aard. Eén belangrijke omissie is het gevecht tussen Knives en Ramona in een mall. Jammer, maar helaas. Ook hebben Scott en Envy Adams in de comic een hele vreemde haat/liefde verhouding die in de film of helemaal niet behandeld had moeten worden of veel beter. Wright maakt het daarentegen helemaal goed door veel dialoog letterlijk uit de comic over te nemen en veel gebruik te maken van animatie en artwork van en door Scott Pilgrim-bedenker Bryan Lee O'Malley. Misschien weer iets wat niet iedereen zal waarderen, maar desalniettemin heel mooi in de film verwoven. Ook was de comic nog niet af ten tijden van het filmen --net als bij Kick-Ass. En credit waar credit due is: hoewel het einde anders is dan de comic weet hij het wel even vaag te houden. De woordgrap op het einde is wel nog een beetje funny.

De soundtrack is geniaal. Ik had niet verwacht dat Sex Bob-omb muziek zou maken die ik kon waarderen. Enter Beck, de alleskunner. De soundtrack van deze film is naast die van Tron: Legacy de enige die ik ooit in mijn bezit wilde hebben. Verder is het gewoon tof om zoveel bekende gezichten en rising stars in één film te zien. Michael Cera, Mary Elizabeth Winstead, Alison Pill, Kieran Culkin (broertje van, ja) als de awesome en ietwat gemene gay roommate, Aubrey Plaza, Anna Kendrick, Captain America Chris Evans, Brandon Routh, Jason Schwartzman en zelfs Thomas Jane in een hilarische cameo, I might add. Scott Pilgrim vs. the World is verplicht filmvoer voor iedereen die comics leest, Edgar Wright fan is, en/of popcultuurfanaat. Maar goed, dit blijft uiteraard mijn mening vs. de jouwe.