Dark Reign: Sinister Spider-Man

Het mooie van die grote Marvel crossover events is dat ze altijd bestaan uit een aantal titels die je moet lezen, een aantal die je erbij kan lezen om een beter beeld te krijgen van het verhaal en een aantal titels die eigenlijk los van de crossover staan maar op een bepaald niveau wel duidelijk inhaken op de gebeurtenissen van het betreffende event. Het voordeel hiervan is dat je als minimale/gematigde fan toch mee kan genieten van zo'n event zonder dat het je klauwen vol geld kost omdat je al die essentiële titels moet kopen. Dark Reign: Sinister Spider-Man is dus zo'n titel die eigenlijk los staat van het event, Dark Reign in dit geval. En ook al doet de titel misschien anders vermoeden, neem maar van mij aan dat de gebeurtenisen in deze serie geen grote gevolgen hebben op de rest van het Marvel universum.

In Sinister Spider-Man volgen we Mac Gargan, de nieuwe Venom die zonder dat het publiek het weet is omgedoopt tot de nieuwe Spider-man. Gargan is een nog ziekere Venom dan Eddie Brock, want ik kan me niet herrineren dat Brock z'n slachtoffers opat. Maar goed, Spider-man uithangen brengt natuurlijk veel privileges met zich mee en reken maar dat Gargan daar gretig gebruik van maakt. In zijn queste om J. Jonah Jameson het leven zuur te maken geniet hij van het leven door hier en daar stevig in een ass knijpen en zoveel mogelijk in de buurt te zijn van vrouwelijk schoon. Veel diepgang heeft het niet, maar het is zeker heel leuk om te lezen.

Gargan doet denken aan een minder maffe, maar zeker niet minder gestoorde Deadpool. Deadpool houdt meestal geen rekening met de consquenties van zijn acties, maar Gargan is daar wat voorzichtiger in. Al met al is hij zeer goed geschreven. Oh ja, zonder al te veel te willen verklappen: let ook even op Doctor Everything die wel erg veel weg heeft van een blauwe, almachtige wetenschapper uit een zekere grafische roman van Alan Moore die eerder dit jaar verfilmd is. Hij is leuk gedaan.

Sinister Spider-Man is geschreven door Brian Reed met art door Chris Bachalo en Rob DiSalvo. Reed is vooral bekend van zijn werk voor Ms. Marvel en Red Sonja en Bachalo kennen we nog gewoon van The Amazing Spider-Man, heel veel verschillende X-men titels en zijn vele covers voor Witchblade. Rob DiSalvo was mij persoonlijk wat minder bekend, maar zijn werk bevat onder andere twee issues Skrull Kill Krew en Ms. Marvel #47. Bachalo was voor mij de belangrijkste reden om Sinister Spider-Man te gaan lezen en het ziet er echt weer super uit, hoewel af en toe een beetje chaotisch. DiSalvo daarentegen tekent van zichzelf wat minder interessant (lees: een beetje generic) en dat is jammer, maar hij behoudt wel goed overzicht op grote spreads en dat zorgt ervoor dat het nergens storend overkomt als hij het overneemt.

Te koop bij Vandal Com-X.