CUTMUZIEK: DJvT - De Lachende Derde

Waar te beginnen? De lat ligt hoog, en dat hebben de heren enkel aan zichzelf te danken. Na twee albums bullshit praten en trendsetten, is het eindelijk tijd om volwassen te worden, of toch niet? Wat oorspronkelijk leek op een eendagsvlieg met een ironische naam blijkt gegroeid tot de hoop van de Nederlandse hiphop. De Lachende Derde gaat verder waar De Machine ophoudt en met het derde album laten de Faberyayo, WiWa en Vjeze zien waar we ons als Hollandse consumptiemaatschappij bevinden na Watskeburt en Hollereer. Dat klonk een beetje pretentieus... De Lachende Derde is vrolijk en vooral bedoeld om met een grote korrel zout te nemen. Tenzij je goed luistert, natuurlijk, want dan hoor je dat dit album nét even iets persoonlijker is.

We zijn ouder, we hebben dingen meegemaakt en als het goed is hebben we er ook nog iets van opgestoken. We doen er alleen niet zo veel mee. Het album moest wel met Zo Volwassen, Zo Beleefd openen. De draak steken met het cliché dat het derde album jouw groei als artiest laat zien. Of uitgaan terwijl je niet wil in Huilend Naar De Club, want wat moet je anders? Thuis aan dat kutwijf blijven denken? Hell no! Maar goed, dan ben je daar en dan voel je je toch kut;

Iedereen weet/Als het goed gaat zit ik thuis.

Genius. Sexy Beesten. Jij denkt het, zij zeggen het. Een andere verklaring kan er niet voor zijn. Kapsones is een understatement, maar oh wat klinkt het goed. De eerste single, Sterrenstof, toont vooral een kijkje bij Willie in de keuken;

Kijk je gappie leeft goed als een sappie/Ballin', ook al was mama altijd wappie.

en;

Ik hoef geen help/Wiwalien was elf/Ik deed alles zelf/Ik ging zelf naar school/nu kom ik zelf op tv.

Persoonlijker dus. Tussen neus en lippen door, maar het zit erin. Met Elektrotechnique horen we die nigga Bron eindelijk op de voorgrond. Niet in tekstvorm (was het maar zo'n feest), maar meer dan de rest van het album klinkt dit nummer alsof hij er voor heeft gevochten om het op de uiteindelijke schijf te krijgen. (Dit is de beat en jullie verzinnen er maar wat op! -- zo gaat dat in mijn hoofd.. Gelukkig heeft 'ie z'n zin gekregen.) Hengel At A Bitch is het officieuze vervolg op Applaus. Wiwa en Faberyayo behandelen vrouwen als bitches en hoes. Of vissen in dit geval. Puur bedoeld als creatieve expressie, uiteraard. Het mooie van het nummer is dat elke zin klopt;

Ik hou van vrijdag/Want we eten vis.

en;

Maak je geen zorgen/Ik doe dit vaker/Ben bekend met zout en zoetwater.

Hoe bedenk je het? Net als op De Machine klopt alles. Zilt, Aldiedingen, Papa Is Thuis, stuk voor stuk lekkere nummers met her en der de meest random en tegelijkertijd meest geniale zinnen erin verstopt. Dan is er nog Get Spanish. Absurditeit ten top. Weet je nog dat je op vakantie was met je ouders? De Spaanse costa. Je vader dacht dat 'ie zich wel even verstaanbaar kon maken door overal een "o" of "os" achter te plakken. Zet daar een beat onder en voila, Get Spanish on 'm. Klinkt nog goed ook. En Vjeze heeft blijkbaar aspiraties om solo artiest te worden. Twee nummers voor zichzelf, beide niet langer dan twee minuten. Vijf Sterren Abbo verdient hier een speciale vermelding omdat de vergelijking zo tot de verbeelding spreekt.

Geen nieuwe Watskeburt op dit album, maar dat kan ook niet. Toen was het allemaal nog nieuw, nu zijn de heren vooral vernieuwend. Bovendien zou je dat ook niet moeten willen. Dan zou het geforceerd klinken en dat doet het nu juist niet. De Lachende Derde is het logische vervolg op De Machine, maar zeker niet meer van hetzelfde. Het verhaal is uitgediept en het concept verbeterd. Je moet het alleen snappen om het te begrijpen.