Service Cut presenteert: de Service Cut Awards

2010 was ondanks alle remakes, sequels en overall gebrek aan insipiratie op zich wel een okee jaar qua films. Daarom hebben we besloten om dit jaar voor het eerst de Service Cut Awards te organiseren. De tofste films van het jaar verdeeld over een aantal zeer specifieke categoriëen. Beetje een korte intro. Check de winnaars onder de cut. Waarschuwing: normaal prop ik dit soort artikelen vol met afbeeldingen, maar om het een beetje spannend te houden, heb ik die hier even weggelaten.

De beste film over een droom in een droom in een droom in een droom...
...Inception. Misschien geen verrassing. Zoveel films over dromen in dromen zijn er de afgelopen jaren niet gemaakt, laat staan films over dromen in een droom die plaatsvindt in een droom over een droom. Toch zou het er bijna om spannen. Green Zone met Matt Damon kwam redelijk in de buurt. Of lag ik toen zelf gewoon te dromen...? Either way, gefeliciteerd Chris Nolan!

De beste film die gebaseerd is op een trailer...
Machete. Ook hier geen verrassingen... nog. Het had net zo goed Black Dynamite kunnen zijn als die later was uitgebracht en vergeet Hobo With A Shotgun niet, met Rutger Hauer. Ik weet bijna zeker dat trailers na boeken, comics, cartoons en oude series een nieuwe bron van inspiratie worden om films op te baseren. Daargelaten dat trailers normaal gesproken juist gemaakt worden nadat de film af is... Heel erg meta

De beste vampierfilm...
De eerste categorie waarin we technisch gezien meerdere kandidaten hebben. Maar goed, bij Service Cut doen we dingen bijna nooit zoals het hoort, dus waarom nu een uitzondering maken? De winnaar is... Daybreakers. Maar waarom Daybreakers hoor ik je denken. Het alternatief? Twilight. Of nog erger: Vampires Suck, van één van de zestien schrijvers die verantwoordelijk is voor Scary Movie. Liever niet.

De beste documentaire van een straatkunstenaar over een andere straatkunstenaar...
Exit Through The Giftshop. Een hele interessante visie op hoe wij als massa kunst ervaren en hoe goedgelovig Amerikanen eigenlijk zijn... Of was dat niet diepzinnig genoeg? Voor mij was het gewoon een toffe satirische blik op de kunstwereld. Slim bedacht en goed uitgewerkt. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar... het was gewoon een leuke film. *GASP*

De beste mindfuck...
Er zijn dit jaar genoeg vage films uitgebracht, volgens mij. Ik kan ze nu niet zo snel voor de geest halen, dus je moet er maar even op vertrouwen dat ik dat niet zomaar ter plekke bedenk. Een van de vaagste films van dit jaar moet echter toch wel Unthinkable zijn. Samuel L. Jackson is 'H'. Het geheime wapen van de FBI om terroristen te ondervragen. Unthinkable is een film over hoe ver je mag gaan in het nationaal belang. Een beetje denkvoer, dus. Maar met genoeg horrormomenten voor de liefhebber.

De beste komedie hands down...
The Other Guys. Sorry, maar Adam Mckay is echt geniaal. Deze film zit echt goed in elkaar qua verhaal - misschien niet heel sterk, maar wel een consistent en samenhangend geheel. Daarnaast hou ik van terugkerende grappen. De TLC grap, I loved it! Will Ferrells personage is echt goed uitgewerkt en Mark Wahlberg zou vaker in komedies moeten spelen, ik bedoel, The Happening was toch ook al een komedie?

De beste comicverfilming...
Scott Pilgrim vs. The World. Als ik dit jaar ergens naar uitkeek, was het deze film wel. Ik was ook echt boos toen hij verschoven werd naar volgend jaar, wat waarschijnlijk alleen maar terug is gedraaid vanwege het succes in het buitenland. Ik moet erbij zeggen dat het wel echt een verhaal is (de comic zelf ook trouwens) dat je moet snappen om het te begrijpen, maar als je het eenmaal doorhebt, is het een wilde rit van retro- en awesomeness. Scott Pilgrim laat Red en The Losers achter zich. Ver achter zich.

De beste superhero movie...
Dit was een moeilijke. Moet ik gaan voor het populaire Kick-Ass? Iron Man 2 was er ook nog. Ik heb uiteindelijk gekozen voor Defendor. Een mooi verhaal dat eigenlijk veel gemeen heeft met Kick-Ass, maar dan met meer inhoud en diepgang. Ook al mag ik eigenlijk niet klagen over Kick-Ass. Als op zichzelf staande film was het misschien niet baanbrekend, maar als comicverfilming komt het qua kwaliteit echt heel dicht in de buurt van wat je als fan zou willen zien.

De verrassing van het jaar...
The A-Team. Sowieso één van de betere films van het jaar. Het verhaal was goed over de top en het probeerde niet meer te zijn dan het werkelijk was. Heel goed gedaan. Ik ging er heen zonder verwachtingen en natuurlijk kan het dan alleen maar meevallen. Ook al was dit wel wat meer dan alleen een meevaller. The A-Team was gewoon echt goed... voor een huis-tuin-en-keuken popcorn film, dan.

De beste over de top actiefilm, met opgepompte acteurs die in opvallend goede conditie verkeren...
Natuurlijk The Expendables. Een actiefilm zoals ze in de jaren '80 en '90 werden gemaakt. Je weet al hoe het eindigt, maar so what? Films als deze maken ze tegenwoordig niet meer. En gelukkig maar, zo ongeloofwaardig als het allemaal is, maar mijn god wat wat was dit een toffe film. Nooit geweten dat Stallone beschikte over zelfspot. Een aangename verrassing.

De beste soundtrack in een flm die voor de rest best wel een teleurstelling was...
Get Him To The Greek. De spinoff van Forgetting Sarah Marshall, was niet heel slecht, maar het was niet bepaald een sterke komedie. De leukste stukjes waren al te zien in de trailer en dat is nooit een goed teken. Een aantal tracks van Infant Sorrow waren echter opvallend goed. Dus dat is een plus.

De beste James Bond-achtige film van een Nederlandse fotograaf...
The American. Titels als deze ontnemen meestal al m'n zin om de film nog te bekijken. Maar op een halfbrakke zondagmiddag naar deze film kijken bleek ondanks de traagheid van de film, nog heel goed te doen. Er wordt vrij weinig gepraat in de film en eigenlijk gebeurt er ook niet extreem veel, maar het blijft op de één of andere gekke manier toch boeien. Misschien door George Clooney, die weer laat zien dat hij meer kan dan Nespresso kopen en weggeven. Of misschien doordat elk shot op zichzelf een foto had kunnen zijn. Feit blijft dat het visueel een zeer sterke film was, en dat de film misschien juist wel door het ontbreken van veel dialoog zo sterk was.

De beste film met in een Affleck in de hoofdrol die niet Ben heet...
The Killer Inside Me is een ongelofelijk ziek verhaal over een jonge sheriff, gespeeld door Casey Affleck, die psychopaat blijkt. Veel meer kan ik er eigenlijk niet over kwijt. Affleck laat het allemaal zo gemakkelijk lijken. Psychopaat zijn, bedoel ik. Verontrustend goed geacteerd. Zat in de running om beste film van het jaar te worden, maar dat is uiteindelijk toch de volgende geworden...

De beste film over een relevant online sociaal netwerk...
Omdat we wel en karakter moet blijven met de categorieën, maar eigenlijk is het gewoon de beste film van 2010. The Social Network. Dialogen zoals in deze film komen in de werkelijkheid nooit voor. Daarvoor moeten alle betrokken partijen zo absurd scherp en gevat voor zijn, dat is gewoon bijna onmogelijk. Kevin Smith heeft daar in zijn eigen films ook altijd last van. Het zorgt echter wel voor hele sterke oneliners en daar zit deze film vol mee. En of het nou precies zo ging zoals Aaron Sorkin (scenario) en David Fincher (regie) ons willen laten geloven is niet belangrijk, omdat het eindresultaat genoeg andere films zowel inhoudelijk als visueel ver achter zich laat.

De honorable mentions
- Toy Story 3
- The Book of Eli
- Legend of The Guardians