Peter Pan Mag Nu Wel Weg Uit LA

Californication is boven alles het Peter Pan verhaal gemoderniseerd. Hank Moody is een schrijver die maar niet wil opgroeien en weigert verantwoordelijkheid te nemen. Natuurlijk geeft hij achteraf (bijna) altijd zijn fouten toe, maar net zoals elk kind zal hij eerst proberen te kijken hoe ver hij nu eigenlijk kan gaan.

In seizoen één zagen we hoe dit verhaal net als Disney's Peter Pan eindigde als een sprookje, inclusief een ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ einde. Dat ze het hier niet bij lieten, was achteraf jammer, want Californication had kunnen eindigen als een cultserie. Het had iets mysterieus, het daagde visueel uit en de dialogen waren hilarisch.

In seizoen twee zagen we hoe Hank (hoe kon het ook anders?) het natuurlijk weer verklootte, maar om het goed te maken in dit seizoen meer vrouwen en nog meer sex. Beide seizoenen waren leuk om naar te kijken, omdat er overkoepelende een rode draad door de serie liep die in het huidige seizoen (drie) duidelijk ontbreekt. De focus is enigszins van Hank afgehaald en dat is gewoon lame; ik Charlie niet te zien huilen, en zijn pogingen om Marcy terug te krijgen zijn in en in triest om naar te kijken. Ook komt de rebellie van Becca enigszins uit het niets en wordt deze nooit echt uitgediept en dat is jammer.

Dit seizoen moet het meer dan zijn voorgangers hebben van de dialogen, want de situaties die we voorgeschoteld krijgen, zijn allesbehalve verrassend. Dat er in de serie ironisch gebruik wordt gemaakt van termen als word, church en bro zorgt in elk geval nog voor leuke quotes. Kanttekening bij deze laatste opmerking: Sue Collini, awesome neergezet door Kathleen Turner (Serial Mom), komt eigenlijk met de leukste oneliners.

Californication is veranderd in Two And A Half Men voor boven de 18. Hank in typische sitcom situaties neerzetten is lui en past gewoon niet bij de serie. Dus Tom, waarom? Als dit niet het laatste seizoen is, hoop ik in elk geval dat het volgende seizoen beter wordt.